یک سروده، ساقی: July 2008 Archives

كتاب‌هايم را
در قفسه‌ی جديد می‌چينم

ساعت يادگاری‌ات
مدتی‌ست خواب مانده
خاكش را با انگشتانم می‌گيرم

كسی هنوز بو نبرده
بی‌نهايت دوستت دارم.

*
سورپرايز بماند برای بعد، امشب خيلی خسته‌ام.

كدام كوچه،
كدام خانه؛ خانه‌ی من؟

پوزخند می‌زنم
به روياهايی كه ديگر بوی نا گرفته.

*
عكس از سعيد.